Rock This Time
Europe: "Θέλουμε να εξερευνούμε και να δοκιμάζουμε διαφορετικά πράγματα"
Το "Come This Madness" είναι το ολοκαίνουργιο άλμπουμ των Σουηδών Europe και τους βρίσκει απόλυτα εναρμονισμένους με το «τώρα»: δεν κυνηγούν το παρελθόν τους ούτε επαναπαύονται στις δάφνες του, αλλά στέκονται στον κόσμο όπως ακριβώς είναι σήμερα. Παράλληλα με την κυκλοφορία του άλμπουμ, το συγκρότημα προγραμματίζει μια έντονη σειρά εμφανίσεων σε φεστιβάλ αφού ξεκινά την περιοδεία για την 40ή επέτειο του "The Final Countdown".
D.A.D.: Sleeping My Day Away, φθινόπωρο ’89
Οι εξεταστικές κάποτε ήταν ωραία φάση. Περίοδοι κατ’ ανάγκην εντατικές, ένας μήνας πάνω – κάτω, για να μαζέψεις τα σπασμένα απ’ τα δυό εξάμηνα πού’χουν προηγηθεί. Να στρώσεις το μυαλό, να το σιδερώσεις, να το ρίξεις στις σελίδες, να δικαιολογήσεις και λίγο το τί μυαλό κουβαλάς με τον παλιομοδίτικο τρόπο. Να βάλεις στόχο. Να στριμώξεις τό’να μάθημα πίσω απ’ το άλλο στη μικρή του περιοχή, να του πάρεις την ουσία.
Όταν η Σουηδική αριστερά μισούσε τους ΑΒΒΑ!!!
Γυρίζουμε τον χρόνο πίσω με το ρολόι του Rocktime.gr την άνοιξη του 1974 και ενώ ο πλανήτης υποκλινόταν στο φαινόμενο των ABBA, οι οποίοι κέρδισαν τον διαγωνισμό της Γιουροβίζιον το 1974 στο Μπράιτον με το τραγούδι "Waterloo", στην πατρίδα τους παιζόταν ένα εμμονικό ιδεοληπτικό δράμα.
Λογοκρισία και αυτολογοκρισία στη Γιουγκοσλαβική Ροκ Σκηνή 1970-1990
Πριν από τον Τίτο, ο Lemmy...
Στα μέσα της δεκαετίας του '60, όταν το ροκ στη Γιουγκοσλαβία ήταν ακόμη στα σπάργανα, συνέβη κάτι που σήμερα ακούγεται σαν ανέκδοτο. Οι Βρετανοί Rockin' Vickers, με έναν νεαρό κιθαρίστα ονόματι Ian Kilmister - τον μετέπειτα Lemmy των Motörhead - έγιναν το πρώτο δυτικό ροκ συγκρότημα που περιόδευσε πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα.
Rory Gallagher: Η ηλεκτρική καταιγίδα του “Stage Struck”
Ο πολυαγαπημένος Ιρλανδός κιθαρίστας Rory Gallagher μπορεί να μην υπάρχει μαζί μας από το καλοκαίρι του 1995, όμως όπως όλοι οι σπουδαίοι μουσικοί το έργο και τα τραγούδια του ζουν και συντροφεύουν χιλιάδες οπαδούς του classic rock. To “Stage Struck” ηχογραφήθηκε το μεσοδιάστημα από το Νοέμβριο του 1979 ως και τον Ιούλιο του 1980 και κυκλοφόρησε στις 2 Νοεμβρίου 1980 από τη Chrysalis Records και αποτυπώνει την εκρηκτική ενέργεια της παγκόσμιας περιοδείας του για την προώθηση του στούντιο άλμπουμ "Top Priority".
Lynyrd Skynyrd: Η αθάνατη κληρονομιά του "Free Bird"
«Αν φύγω αύριο, θα με θυμάσαι;» (If I leave here tomorrow, will you still remember me?)
Με αυτή την απλή ερώτηση και αυτόν τον απλό στίχο ξεκινά ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα και επιδραστικά κομμάτια στην ιστορία της παγκόσμιας μουσικής σκηνής. Το "Free Bird" των Lynyrd Skynyrd!
Michael Des Barres – "Somebody Up There Likes Me": Ο δίσκος που απέτυχε εμπορικά για να μην χάσουμε τον Murdoc από το MacGyver
Ο Michael Des Barres (γεννημένος στις 24 Ιανουαρίου του 1948) έχει μία σημαντική καλλιτεχνική ιστορία ξεκινώντας με τους Silverhead στις αρχές των seventies και συνέχισε με τους περίφημους Detective που κυκλοφόρησαν δύο πολύ καλούς studio δίσκους (συν ένα live) από την δισκογραφική εταιρία των Led Zeppelin, τη Swan Song Records.
Πώς ένα τραγούδι της τελευταίας στιγμής άλλαξε την ιστορία των Kansas
Υπάρχουν κάποια intros στην ιστορία της ροκ μουσικής που σου προκαλούν ρίγη ανατριχίλας από την πρώτην νότα. Ένα από αυτά είναι το "Carry On Wayward Son" που είναι το εναρκτήριο κομμάτι στο τέταρτο άλμπουμ των Kansas, με τίτλο "Leftoverture" (1976) και για την ιστορία είναι το πρώτο single από αυτό το άλμπουμ με τις περισσότερες πωλήσεις του συγκροτήματος, έχοντας γίνει 5 φορές πλατινένιο στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Emerson, Lake & Palmer: Μια αναδρομή στο αριστουργηματικό “Trilogy”
Bρισκόμαστε εν έτει 1972, το λεγόμενο progressive rock έχει ήδη ξεκινήσει την μεγάλη του επίθεση και οι πρωτοπόροι του είδους, Emerson, Lake & Palmer κυκλοφορούν τον τρίτο δίσκο τους και η καλλιτεχνική εξέλιξη του εξαιρετικού τρίο βρίσκεται σε πλήρη ακμή.
Πώς το “Once Bitten” απογείωσε τους Great White
Όταν πρωτοάκουσα το “Once Bitten” το φθινόπωρο του 1987 (το άλμπουμ είχε κυκλοφορήσει το καλοκαίρι της ίδια χρονιάς) από ένα πειρατικό σταθμό της εποχής έπαθα ένα μικρό παραλήρημα με την ουράνια φωνή του Jack Russell και με την εκρηκτικότητα και το πάθος που είχαν οι Great White στο παίξιμό τους. Αρκετές δεκαετίες μετά από εκείνο το παραλήρημα, εκείνη η φλόγα που μου άναψε το συγκεκριμένο album δεν λέει να σβήσει ακόμη.
Ροή
Europe: Δείτε το νέο βίντεο κλιπ
D.A.D.: Sleeping My Day Away, φθινόπωρο ’89
