"Για τους ανόητους, δάσκαλος δεν είναι η λογική αλλά η συμφορά"
Δευτέρα

29Σεπ

Στη χώρας της απαξίωσης και της μιζέριας δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα πλέον την μία φορολογική, κοινωνική και πολιτική σφαλιάρα πίσω από την άλλη χωρίς να αντιδρούμε ούτε για τα προσχήματα.
Με την ανεργία να σαρώνει και τους νεολαίους και τους “ψευτοεπαναστάτες” φοιτητές να προτιμούν το καφεδάκι και το νέο ipad από τα κάνουν καμία ουσιαστική και στοχευμένη κατάληψη όχι εκεί που τους βολεύει αλλά σε κάποιο πολιτικό γραφείο και παράλληλα τα κομματικά μαγαζάκια της “επάρατης” δεξιάς και της “προοδευτικής” αριστεράς μαζί με τα άκρα τους, που είναι οι διορισμένοι εχθροί του συστήματος, παίζουν άριστα το παιχνίδι του “καλού” και του “κακού” μπάτσου και εμείς καρφωμένοι σ ένα υπολογιστή ή σε μια τηλεόραση το μόνο που κάνουμε είναι  να βρίζουμε και να μοιρολογούμε μάλλον τότε οι ελπίδες για να σηκώσει ξανά κεφάλι αυτός ο λαός όπως τουλάχιστον έπραξαν οι ήρωες του 1821 είναι σίγουρα περιορισμένες.
Αν εξαιρέσει κανείς την αντίσταση των κατοίκων της Κερατέας για τα σκουπίδια, στις Σκουριές για την εξόρυξη χρυσού,  τις ηρωικές καθαρίστριες άντε και κάπου οι υπόλοιποι (βάζω και τον εαυτό μου μέσα) είμαστε για γέλια και για κλάματα.
Τσιμπήσαμε σαν λαός από τα έξυπνα διχαστικά διλλήματα που μας επέβαλλαν οι χρυσοκάνθαροι μνημονιακοί τηλεοπτικοί αστέρες για το αν φταίνε οι δημόσιοι υπάλληλοι που τεμπελιάζουν ή οι ελεύθεροι επαγγελματίες που φοροκλέπτουν με τις αποδείξεις ή κάποια άλλη κοινωνική ομάδα ώστε να φαγωθούμε μεταξύ μας και παράλληλα οι δημοσιογράφοι δεν τολμούν να μιλήσουν με τόλμη για τα καρτέλ της ακρίβειας στα είδη εστίασης, για την συντεχνία των εργολάβων και των εκδοτών, για ποιο λόγο αυτοκτονούν δεκάδες συμπολίτες μας και για ποιο λόγο οι τροϊκανοί κλείνουν δημόσια νοσοκομεία και σχολεία για χάριν της ανάπτυξης (που δεν πρόκειται να έρθει ποτέ) και όσοι το κάνουν είναι οι συνήθεις  με αναφορές εκτονωτικού χαρακτήρα.
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να μην σας ταλαιπωρήσω με ένα ακόμη “επαναστατικό” και “πατριωτικό” κείμενο και αντί του κλασσικού και “βαθυστόχαστου” άρθρου, είπα να ψάξω και να βρω μερικές ωραίες, διδακτικές και χρήσιμες ρήσεις  που έχουν πει ή γράψει οι αρχαίοι μας φιλόσοφοι (σε μετάφραση βέβαια) πριν από πολλούς αιώνες (αυτό και αν είναι προφητεία…) για τους αποτυχημένους και ανίκανους πολιτικούς που κυβερνούν, κυβέρνησαν ή που πιθανόν να κυβερνήσουν τούτο τον δύσμοιρο τόπο τα τελευταία χρόνια.
 
Αρχίζουμε λοιπόν…

 Κ. Παπούλιας: Είναι σκληρό να σε εξουσιάζει κάποιος κατώτερος (Δημόκριτος).
 Α. Σαμαράς: Μη νομίζεις ότι αν παραβείς όρκο, ο θεός θα ξεχάσει (Μένανδρος).
 Α. Τσίπρας: Από ασήμαντο αγώνα δεν προκύπτει μεγάλη δόξα (Σοφοκλής).
 Ε. Βενιζέλος: Οι πονηροί κατηγορούν τους καλούς ότι είναι κάκιστοι (Μένανδρος).
 Ν. Μιχαλολιάκος: Τα γουρούνια ευχαριστιούνται περισσότερο στο βούρκο, παρά στο καθαρό νερό (Ηράκλειτος).
Στ. Θεοδωράκης: Δεν υπάρχει τίποτα πιο άθλιο από την κενοδοξία (Μένανδρος).
Δ. Κουτσούμπας: Ο αγώνας δεν περιμένει τους άντρες που καθυστερούν (Αισχύλος).
Π. Καμμένος: Όταν πρόκειται να κινδυνέψεις για την πατρίδα σου ή για ένα φίλο, μη ρωτάς το μαντείο αν πρέπει να κινδυνέψεις (Επίκτητος).
Φ.Κουβέλης: Το δίκαιο και το συμφέρον δεν είναι δυνατό να συνυπάρχουν στο ίδιο πράγμα (Θουκυδίδης).
Γ. Παπανδρέου: Για τους ανόητους, δάσκαλος δεν είναι η λογική αλλά η συμφορά (Δημόκριτος).
Κ. Καραμανλής:  Έτσι και μαχότανε σίγουρα θα χεζότανε (Αριστοφάνης).
Κ. Σημίτης: Η μοχθηρία και η αδικία υπάρχουν από πρόθεση και όχι τυχαία ή κατά λάθος (Αριστοτέλης).
Κ. Μητσοτάκης: Κανένα ψέμα δεν αντέχει στο χρόνο (Σοφοκλής).
Φυσικά ο μεγάλος guest του κειμένου μας είναι ανεκδιήγητος πλέον Άδωνις Γεωργιάδης όπου έχει ξεπεράσει όλα τα κοντέρ λαικισμού και φτάνει στα όρια της παράνοιας για αυτό νομίζω ότι του ταιριάζει απόλυτα το ρητό… “Εμοί μεν όνειδος η πατρίς, συ δε τη πατρίδι” που σημαίνει:  “Για μένα είναι ντροπή η πατρίδα μου, ενώ εσύ είσαι ντροπή για την πατρίδα σου”( Ανάχαρσις, Σκύθης ηγεμόνας & φιλόσοφος).


Φώτης Μελέτης